Cake voor Kenia

Informatie avond!

Dag allemaal!

Via deze weg wil ik jullie graag uitnodigen voor een informatie bijeenkomst over Cake voor Kenia. Op donderdag 1 december 2016 zijn jullie van harte welkom in de Bethelkerk in Tuindorp Oostzaan. Vanaf 20.00 staat de koffie klaar en om 20.30 zal de avond starten. Ik zal jullie dan op de hoogte brengen van de nieuwste ontwikkelingen en de plannen voor 2017. Hopelijk tot dan!

Arianne

Presentatie over de laatste reis

Lieve mensen,

Aanstaande vrijdag zal ik een presentatie geven over de reis die mijn vader en ik in januari gemaakt hebben. Tijdens deze presentatie vertel ik kort waar het allemaal begonnen is, wat wij in januari gedaan hebben en wat de plannen voor de toekomst zijn. Uiteraard laat ik hierbij leuke foto's en filmpjes zien. Voor de mensen die het leuk vinden zijn er weer Keniaanse souvenirs te koop. Wees welkom allemaal!

Wanneer: Vrijdag 8 april
Hoe laat: Vanaf 20.00 staat de koffie en taart klaar, om 20.30 begint de presentatie
Waar: Bethelkerk Tuindorp Oostzaan

Een nieuwe school!!!

We hebben een prachtige nieuwe school gevonden!! Voor de mensen die facebook hebbem, mijn vader heeft wat foto's geplaatst.

We hebben vanmorgen mama Sofia van huis opgehaald en zijn naar Mikidani gereden, waar de oude school ook zat. Mama had al wat rondgekeken en wees ons de weg naar een school die misschien wel goed zou zijn. St. Irene primary (primary staat voor basis). Toen ik het van buiten zag zei ik al direct; dit is nog mooier dan St. Kevin dus waarschijnlijk ook net zo duur of nog duurder. We werden er vriendelijk onthaald door een Sister (non). Zij bleek de headteacher te zijn (hoofdleraar) en nam ons mee naar haar kantoor. Wat zag dit er allemaal al mooi uit! De klassem ruimer, betere stoelen en tafels, meer klassem, meer ruimte, dat word niks dacht ik. Echter kwam er een heel mooi verhaal uit. De kosten schelen minimaal €1000 met St. Kevin, ik kan de kosten zelf vanuit Nederland overmaken zonder tussenpersoon, ik krijg iedere maand rapporten toegestuurd, als er iets mis is word ik gemaild, als ik wil kan ik met de school skypen, de kinderen worden nooit naar huis gestuurd, als ze niet komen opdagen wordt mama meteen gebeld en anders hoor ik het, er is eem grotere speelruimte, er zijn meer lessen (zelfs duits! Wat toch een beetje op Nederlands lijkt, dus wie weet), meer pauzes met eten en drinken, en ik vergeet vast nog wat. Ik ben zo ontzettend blij met deze school, ik moest het meteen even met jullie delen. Op vrijdag 8 april vertel ik jullie er graag meer over, met beeldmateriaal, in het oecumenisch cafe in de bethelkerk!! Tot zover even. Morgen gaan we naar het gezin, rugzakken uitdelen, kleding geven, uniform voor de nieuwe school halen en gedag zeggen. Donderdag onze laatste dag maar dan zullen de kinderen de hele dag al op school zijn voor toelatingsexamens. Kwa heri!!! 

Een eerste bericht...!

Lieve mensen, 

Het heeft even op zich laten wachten, maar hier is dan toch eindelijk het eerste bericht vanuit Kenia! Op facebook zijn al wel kleine berichtjes verschenen, maar nu toch ook nog even zo. Afgelopen maandag zijn mijn vader en ik midden in de nacht aan gekomen in Mombasa, met vier grote koffers vol mooie spullen voor de kinderen hier. Alex, een Keniaanse vriend die inmiddels in Nederlamd woont maar nu een tijdje hier is, stond ons al op te wachten om ons naar het hotel te brengen. Alles in de auto geknald en de weg op. En vanaf dat moment voelde ik me weer helemaal op mn plek. Ik heb mij erg zorgen gemaakt om hoe het dit keer zou zijn, het is alweer zolang geleden, ga ik het nog wel leuk vinden. Maar eigenlijk zodra ik alles herkende onderweg, de bekende geurtjes rook en van ALex de typische Keniaanse verhalen hoorde, wist ik dat het goed zat. Sindsdien hebben we geen moment stil gezeten, op vandaag na dan. Dinsdags zijn we meteen met de ferry naar de overkant gegaan om mijn gastgezin van 2011, Peter en Nancy, te bezoekem. Wat fijn om ook hun en de kinderen weer te ziem. En wat is het land toch prachtig. Wij zitten aan de stadkant en doen hier alles. Als je met de ferry over gaat kom je in een andere werreld terecht, zoveel rust en natuur vind je in de stad niet. Een heerlijke pilau als lunch en ugali als diner maakte onze eerste dag compleet! Woensdag zijn we samen met Alex naar de sloppenwijk gereden. Hier hebben we iedereen even kort gedag gezegd, al die blije koppies, handjes en knuffels en toen direct door naar de school. Hier wilde ik graag horen hoe de kinderen het doen en afspraken maken voor 2016. De hoofdmeester was erg te spreken over de kinderen. Zij doen erf hun best in de klas en halen mooie cijfers. Voor 2016 hebben we mooie afspraken kunnen maken, maar helaas kwamen we er uiteindelijk achter dat het schoolgeld voor 2016 op zo'n €3.000 uit zou komen. Het is dan wel een van de beste scholen in Kenia, maar dat geld krijg ik niet bij elkaar ieder jaar. Daarnaast wordt het hoe hoger ze gaan hoe duurder, en deze reis was ook bedoelt om over de toekomst na te denken. Dus aanstaande dinsdag gaan we samen met Alex en mama Sofia wat andere scholen in de wijk bezoeken met als doel een goedkopere te vinden waar we ook goede afspraken mee kunnen maken. Wordt vervolgd. Verder zijn we een dag naar apdk geweest, veel speelgoed uitgedeeld, zwemkleding en schoolspullem. Madam Leah, de directrice, liet me een lijstje zien die zij die ikochtend gemaakt had waar ze sponsoren of geld voor moest zoekem. Op dat lijstje stond: pennen, potloden, kleurtjes, schriften. Dat kon ze allemaal meteen schrappen want daarvan hadden wij heel veel meegekregen! Ze was hier erg blij mee en vroeg mij ook de mensen in Nederland te bedanken hiervoor. Dus namens Madam Leah: asante sana!!!  Ook zijn we nog een dag bij de moeder van Alex langs geweest, mama Christine. Zij zorgde in de tijd dat ik hier was erg goed voor de vrijwilligers en zij heeft zelf een schooltje opgericht voor arme kinderen. Hier zijn we wezen kijken en hebben we ons verwondert over wat zij heeft neer gezet. Met de beperkte middelen die zij heeft vangt ze toch nog zo'n 50/60 kinderen op, die officiele lesstof krijgen, minimale bijdrage hoeven te betalen en in ieder geval 1 maaltijd per dag krijgem. Erg bijzonder hoe zij dat doet! Dan was het gisteren zwemdag voor "onze" kinderen. Samen met Alex ben ik hen gaan ophalen met de auto. Al een bezienswaardigheid op zich voor de kinderen. We hebben de hele middag in het zwembad gespeeld en kip met patat gegeten. Tijdens het eten zagen ze het strand waar ze toch ook wel erg nieuwsgierig naar waren, dus na het eten naar het strand, wat ook erg leuk was. Een van de jongens zei bij het klaarmaken om weer naar huis te gaan: dit was echt een leuke dag he. Het is trouwens erg leuk om te horen dat de kinderen steeds beter engels gaan praten. Ik kan steeds meer en beter met ze communiceren, wat natuurlijk een heel goed teken is! Na een heerlijke dag hebben we het gezin weer thuis afgezet. Vamdaag hadden we voor onszelf even een rustige dag aam het zwembad ingepland, ging het regenen! Maar zijn gewoon blijven zitten en gelukkig werd het nog droog. Eind van de middag zijn we naar Hallerpark geweest. Hier hebben we giraffen gevoerd en gekeken hoe de nijlpaarden gevoerd werden, lekker toeristisch dagje dus! Morgen een dagje safari en dan dinsdag weer naar het gezin. Ik probeer eind van de week nog een berichtje te plaatsen en anders horen jullie weer van me vanuit Nederland. Foto's plaatsen doe ik vanuit Nederland!! Groetjes van ons!! 

Bezoek aan het gezin

Lieve mensen,

Er is inmiddels al weer twee jaar verstreken sinds ik met mijn moeder naar Kenia ben geweest om te kijken hoe het met het gezin ging. Sindsdien is er veel gebeurd. Tijdens onze reis toen hebben wij veel duidelijkheid gekregen over de scholen en de betaling hiervan. Mijn goede Keniaanse vriendin Sheilah heeft het sindsdien voor mij waargenomen, contact gehouden met het gezin en de scholen en mij hiervan op de hoogte gehouden. Helaas voor mij is zij onlangs verhuisd naar Duitsland en kan zij mij niet meer rechtstreeks helpen. Haar broer en moeder hebben het sindsdien van haar over genomen. De Keniaanse schooljaren lopen gelijk met de kalenderjaren, wat betekent dat de schoolkosten in januari/februari voldaan moeten worden. Gezien de wisselingen in contactpersonen en dat het alweer 2 jaar geleden is, heb ik besloten om zelf weer eens die kant op te gaan. Op 18 januari vertrek ik samen met mijn vader naar de familie Salago, in sloppenwijk Bangladesh in Mombasa. Wij zullen hier 12 dagen blijven om het gezin te bezoeken, de scholen te bezoeken, te horen hoe het afgelopen jaar is gegaan, rapporten te bekijken, afspraken te maken voor 2016 en natuurlijk boven al; om de kinderen en hun mama's te zien! Ik ben ontzettend benieuwd hoe zij inmiddels zijn gegroeid. Bij mijn laatste reis was ik zo trots om te zien dat de oudsten al engels spraken, hoe zal dat nu zijn??
Velen van jullie hebben mij al gevraagd of ik weer spullen mee ga nemen en wat ik dan nodig heb. Via Leonard hebben wij weer mooie tickets gekregen en mogen wij extra koffers mee nemen. Langs deze weg wil ik jullie dan ook laten weten wat het gezin nodig heeft. Mocht iemand dit nog hebben liggen en willen doneren dan hoor ik dat graag via: arianne_visser@hotmail.com of 06-30397252
Daarnaast wil ik ook graag weer een bezoek brengen aan het rehabilitatiecentrum waar ik in 2011 met veel plezier gewerkt heb. Ik weet dat hier altijd behoefte is aan knutselspullen en spelmateriaal.
Uiteraard zal ik jullie op de hoogte brengen van hoe het met gezin gaat en hoe de kinderen het op school doen. Op vrijdag 8 april zal ik een presentatie geven in de Bethelkerk. Jullie zijn hier allemaal van harte welkom!

Wat we graag mee willen nemen:
- schooltassen
- schoolspullen (schriften, etuis, pennen, potloden, stiften)
- Kinderkleding (shirts, broeken, vesten,regenjassen) / schoenen (maten volgen hieronder)
- zwemkleding
- zwembandjes (voor armen of middel)
- damestassen
- knutselspullen
- spelletjes

De maten van de kinderen (van het hele gezin):
Leila, 15 jaar, maat 170/176 (meisje)
Sofia, 12 jaar, maat 152/158 (meisje)
Moddy, 11 jaar, maat 146/152 (jongen)
Hamisi, 9 jaar, maat 134/140 (jongen)
Shadia, 8 jaar, maat 128/134 (meisje)
Husna, 5 jaar, maat 110/116 (meisje)
Allan, 1 jaar, maat 74/80 (jongen)

Liefs, Arianne

Dam tot dam, daar was ie dan!

Het is inmiddels al weer even geleden, maar ik wilde toch nog graag een klein stukje plaatsen over de Dam tot Dam. Want wat was het een geslaagd weekend! De voorbereidingen waren natuurlijk al een hele tijd in volle gang, maar op zaterdag 20 sept, al vroeg in de ochtend, begon het dan toch echt. De eerste drie gingen van start voor de 9 km wandelen. Natuurlijk kregen zij de nodige aanmoediging van een aantal fans langs de kant. Op zondag was het aan de renners. Al vroeg in de ochtend ging het "aanmoedig comite" op pad om de renners aan te moedigen. Wat was dat geweldig! Zowel de renners van Cake voor Kenia, als al die andere fanatieke deelnemers werden op de meest enthousiaste en orginele manier aangemoedigd. In de ochtend heb ik zelf ook nog even in de Molenwijk kunnen kijken. Dat is dan toch wel gek hoor; je weet dat je daar over een paar uur zelf ook rent... Om 14.45 mochten wij dan eindelijk van start gaan. En wat een sfeertje zeg! Voor ik het wist was ik alweer in de Molenwijk en merkte ik dat ik steeds harder ging rennen. Nog een stukje en ik kan dan ook eindelijk zien wat de Cake voor Kenia familie allemaal gedaan heeft. Op de verlengde stellingweg zag ik ze al vanuit de verte; grote spandoeken, Marloes in de paal en allemaal lieve mensen die hard begonnen te zingen toen ik langs kwam. Want oja, ik was nog jarig ook! Dat zou je bijna vergeten met al die Dam tot Dam gekte! Wat is het dan jammer dat je door moet rennen, het liefst blijf je gezellig bij iedereen hangen. Het mooiste was nog dat onbekende mensen Cake voor Kenia herkenden en riepen dat ze ons op At5 hadden gezien. Een week later kreeg ik nog een foto van een deelnemer die hij tijdens het rennen gemaakt had van de Cake voor Kenia tent. Hij kende ons niet maar het viel direct op. Super leuk! 

Maar dan zijn we natuurlijk ook benieuwd wat het evenement heeft opgeleverd voor Cake voor Kenia.... Tromgeroffel...... In totaal is er door 3 lopers en 5 renners maar liefst...... €1200 opgehaald!! Dat betekent dat we, op €300 na, een jaar schoolgeld voor 5 kinderen (!) hebben binnengehaald!!! Een fantastisch eindresultaat, waar ik ontzettend blij, maar ook dankbaar en trots om ben. In mijn eentje was dit nooit gelukt, dus bij deze wil ik (nogmaals) iedereen ontzettend bedanken. Mama, Marjolein, Marloes, Roxanne, Sebastiaan, Anette en Nico; bedankt voor jullie sportieve inzet, meedenken en enthousiasme! Sponsoren; bedankt voor jullie onmisbare en betekenisvolle bijdrage. Aanmoedigers; bedankt voor jullie geweldige support langs de weg! 

Ook namens de familie in Mombasa: ASANTE SANA!

(Ik plaats zo ook nog wat foto's!)

Dam tot Dam, daar komt ie dan!

Het is bijna zo ver!
Aanstaande zaterdag lopen Wilma, Marjolein en Marloes de Dam tot Dam. Aanstaande zondag rennen Anette, Arianne, Sebastiaan, Roxanne, Joyce en Nico de Dam tot Dam. En dat allemaal voor Cake voor Kenia! Wij zijn druk bezig met alle voorbereidingen en nog steeds op zoek naar sponsoren. Alle kleine beetjes helpen om de kids weer een jaar langer naar school te kunnen laten gaan. 

Dan nog een kijktip:
Morgen, dinsdag 16 september, komt Cake voor Kenia bij At5! Roxanne en ik worden dan live gefilmd, samen met anderen die om een speciale reden de Dam tot Dam lopen. Eind van de dag staat de uitzending online op de site, onder het programma "In de stad". 
Allemaal kijken dus!!! 

Promotiefilmpje

Het promotiefilmpje voor de Dam tot Dam loop is online!

Te zien op:
- www.youtube.nl zoek: Sponsorloop Cake voor Kenia
- www.facebook.com/cakevoorkenia

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Doingoood